اطعام تهيدستان معمر بن خلاد مىگويد : حضرت امام رضا عليه السلام هنگامى كه مىخواستند غذا بخورند سينى بزرگى برايش مىآوردند و آن حضرت سينى را نزديك سفره مىگذاشتند ، پس به بهترين و پاكيزه‌ترين غذايى كه در سفره بود روى مىآوردند و از هر نوعى مقدارى برمىداشتند و در آن سينى بزرگ مىنهادند ، سپس فرمان مىدادند براى تهيدستان ببرند سپس اين آيه را تلاوت مىكردند : « فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ » « 1 » . پس شتابان و با شدّت به آن گردنهء سخت وارد نشد . آنگاه مىفرمودند : خدا مىدانست كه براى همهء انسان‌ها قدرت آزاد كردن برده نيست ، پس راه آنان به بهشت را اطعام طعام قرار داد « 2 » . تكريم به انسان مردى از اهالى بلخ مىگويد : در سفر حضرت امام رضا عليه السلام به خراسان همراه آن بزرگوار بودم . روزى براى خود سفرهء غذا خواستند و همهء غلامان سياه زنگى و غير زنگى را سر سفره جمع كردند ، به حضرت گفتم : فدايت گردم ، اگر سفرهء اينان را از خود جدا مىانداختى مناسب‌تر بود ، فرمود :

--> ( 1 ) - بلد ( 90 ) : 11 . ( 2 ) - الكافى : 4 / 52 ، باب فضل إطعام الطعام ، حديث 12 ؛ المحاسن : 2 / 392 ، باب 1 ، حديث 29 ؛ وسائل الشيعة : 24 / 292 ، باب 26 ، حديث 30528 ؛ بحار الأنوار : 49 / 97 ، باب 7 ، حديث 11 .